|
Ana Sayfa
Kültür ve Kültüroloji
Kültür Işığı
Kültüroloji
Kültür Felsefesi
Felsefe Kültürü
Estetik Kültürü
Sanat Kültürü
Doğa Kültürü
Kozmik Kültür
Kültürü Geliştirenler
Kültüre Hizmet
Edenler
Kültür Kütüphanesi
|
KÜLTÜR IŞIĞI
KÜLTÜR NEDİR?
KÜLTÜR’ÜN BELİRTİLERİ
İNSAN
HAYATINDA KÜLTÜRÜN ROLÜ
GERÇEK NEDİR? EN YÜKSEK GERÇEĞİ NASIL BULURUM?
GÜZELLİK, SEVGİ VE HAREKETLE!
BEN KİMİM? GERÇEK KENDİMİ
NASIL İDRAK EDEBİLİRİM?
GÜZELLİK, SEVGİ VE HAREKETLE!
SEVGİ NEDİR? ONU NASIL BULURUM?
GÜZELLİK, SEVGİ VE HAREKETLE!
GÜZELLİK NEDİR? ONU NASIL GÖREBİLİRİM?
GÜZELLİK, SEVGİ VE HAREKETLE!
BİLGELİK NEDİR? ONU NASIL ÖĞRENİRİM?
GÜZELLİK, SEVGİ VE HAREKETLE!
ÖZGÜRLÜK NEDİR? ONA NASIL ULAŞIRIM?
GÜZELLİK, SEVGİ VE HAREKETLE!
MUTLULUK NEDİR? ONU NASIL BULURUM?
GÜZELLİK, SEVGİ VE SEVİNÇLE!
ÇÜNKÜ SEVİNÇ – ÖZEL BİLGELİKTİR.
HAYATIMI NASIL YAŞAMALIYIM?
BİR İP ÜSTÜNDE KOŞAR GİBİ –
GÜZEL, HIZLI VE KORKUSUZ!
KÜLTÜR NEDİR?
Bu
soruya sayısız ifade bulmak mümkündür. Bilim adamları bile Kültür
kavramını tam olarak doğru şekilde ifade etmek için zorlanıyorlar.
Bu nedenle Kültür kavramının Özünü arayan biri yüzlerce bilimsel
ifade bulabilir. Ama ne yazık ki bunların çoğu Gerçekten uzaktır.
Bunun esas nedeni yaşadığımız çağın ruhsuzluğu ve maddiyata
düşüşüdür. Çağdaş Dünyanın şartlarında tüm kavramlar deforme olmuştur. Ama en çok baskıya ve deformasyona uğrayan kavram,
Kültür kavramıdır. Bu nedenle en büyük ihtiyaç da bu Kültür
kavramını temiz ve Gerçek seviyesine getirmektir. Çünkü Kültür,
Hayatın Özüdür, Yüreğidir, Ruhudur, Hayatın Canlı Ateşi ve Işığıdır.
Ne yazık ki Kültür’ün Öz’ü ve temelleri öyle bir deformasyona
uğramış ki, onu sivilizasyon ile, uygarlık ile karışmış halde
buluyoruz. Hatta ‘medeniyet nedir’ diye sorduğumuzda, çoğu insan
tekniğin ve teknolojinin getirdiği, uygarlığa ait şeyleri düşünür.
Ama Kültür ve uygarlık tamamen farklı şeylerdir. Kültür, toplumun
hayatının en yüksek, temiz ve ruhsal boyutlarını ifade eder.
Uygarlık yani sivilizasyon ise, hayatın toplumsal ve maddi, teknik
ve teknolojik formlarının, şekillerinin ifadesidir. Uygarlık
yüzeysel ve geçicidir. Kültür derin, evrensel ve insanın ruhu gibi
ölümsüzdür.
Peki Gerçek Kültür nedir? Kültür kelimesi iki kökten oluşmuştur.
Birincisi eski Druid’lerden gelen ‘Kult’ kavramı, İyiliği,
Güzelliği, Yüceliği, Tanrısallığı saymak ve sevmek demektir. ‘Ur’
kavramı ise, eski Uzakdoğu dillerinden gelen Işık, Ateş anlamı
taşıyan kelimedir. Böylece Kult – Ur, Işığı sevmek demektir. Hangi
Işığı? Tabii ki, Ruhsal Işığı! Bu Ruhsal Işık ilk önce insanın
bilincinde Güzellik, Bilgi ve Sevgi olarak ifade ediliyor.
Böylece Kültür, insanın Öz’ünde, Yüreğinde olan, onun Yaratılışından
oluşan Ruhsal, Tanrısal Işığı sevmek, saymak ve O’na hizmet
etmektir. Yani insanın Yüreğinde saklı olan Ruhsal Güzellikleri,
Ruhsal Bilgeliği ve Bilgiyi, Ruhsal, Tanrısal Sevgiyi sevmek ve
O’nun gelişmesi için, Yücelmesi için, büyümesi için hizmet etmek
demektir. Buradan anlaşılıyor ki, Kültür ve Kültüre ait olan her şey
insanın Yüreğindeki Yüce Işığa Hizmet demektir. Yani O Işığı
büyüten, geliştiren ve yükselten hizmettir. Çünkü her varlığın
gelişmesi ve tüm evrenin hayatının gelişmesi de bu Kaynak sayesinde oluşur.
Her atomun, her hücrenin, her insanın, hatta her bir kozmik varlığın
Hayatının Özü, O’nun Yüreğindeki bu Yüce Tanrısal Işığa bağlıdır. Ve
ancak O’nun gelişmesi, insanın hayatının gelişmesini sağlayabilir.
Hatta ölümsüzlük kavramının da sırrı bu Kaynağa bağlıdır.
Böylece görüyoruz ki Kültür kavramı, insan hayatının en temel,
yüksek ve derin köklerini ifade eden kavramdır. Hiçbir uygarlık,
hiçbir insanlık bu Yüce Temel olmadan ne var olabilir, ne
yaşayabilir ve ne de gelişebilir. Uygarlık eğer bu Yüce Ruhsal Işığı
taşıyorsa Kültür’ün bir parçası olabilir. Ama eğer uygarlık
dediğimiz şey sadece cansız, ateşsiz, ışıksız, ruhsuz, mekanik,
teknik ve teknolojik şeylerden oluşuyorsa, onun Kültür ile hiçbir
ilgisi yoktur. Eğer insan kendi Yüreğindeki bu Yüce Ruhsal Güzellik,
Bilgelik ve Sevgi Işığını, teknik ve uygarlık objelerine ve
yapıtlarına verebilmişse, o insanın elinden çıkan yapıtlar veya
eserler ruhsallaşmış, ışıklanmış ve bu nedenle Kültür Taşıyıcısı
olmuştur, demek mümkün. Sadece o zaman teknik, teknolojik, uygar
ürünler, eserler ve objeler Kültür’e ait olabilir. Yani eğer Kültür,
insanın Yüce Ruhunun Işığı ise, sadece bu Işığı taşıyan şeyler
Kültür’e aittir. Ve Kültür’e ait şeyler bu Işığı toplum içinde
dağıtır ve başka insanların Yüreğindeki Ruhsal Işığın ateşlenmesine,
büyümesine ve yükselmesine yardımcı olarak hizmet eder. Ama bu çağda
insanlarda mevcut olan mekanik bilinci ve bencil aklı güçlendiren,
maddi bedensel hayatı destekleyen fakat insanın ruhunu
desteklemeyen, geliştirmeyen hiçbir şey Kültür’e ait değildir;
bunlar karanlığa ait şeylerdir. Yüce, Tanrısal Güzellik, Bilgelik,
Sevgi ve hareket olmayan hayat, kültürsüz hayat demektir. Ve öyle
hayatı kuran herhangi bir uygarlık, kendi sonunu, ölümünü
imzalamıştır; o dejenere olur ve yok olup gider. Aynı şekilde
herhangi bir toplum, grup, kurul, organizasyon veya ayrı bir insan,
kendi Yüreğinde ve bilincinde, Ruhsal Işığı yani Yüce, Temiz ve
Özgür Sevgiyi, Güzelliği ve Bilgeliği beslemiyor, geliştirmiyor ve
başkalarının yüreklerinde ve bilincinde de bunu sağlamıyorsa hayat
köklerini yok etmiş, kurutmuş ve yok oluşa gitmektedir, demektir.
Ama mekanik bilincin, aklın ve çağdaş uygarlığın hipnozu altından
uyanabilen ve onların tuzaklarından kendini kurtarmayı isteyen
insan, Gerçek Güzelliği, Gerçek Bilgeliği, Gerçek Sevgiyi hayatın
Gerçek Manasını yani Gerçek Kültür’ü aramaya başlar ve sonunda
uyanır ve ilk önce Gerçek kendini idrak eder. Ve görür ki kendi
Yüreğinde, Dünyada ve Evrende hayatın En Temel şeyi hep aynıdır ve
O’nun adı Yüce Ruhsal Işık’tır, yani Kültür’dür. Ve sahte değil
Gerçek hayatı yaşamak için, o kendi Yüreğinde ve başka insanların
Yüreğinde var olan O Yüce Işığı görmeye ve O’na hizmet etmeye, O’nu
geliştirmeye, büyütmeye, yüceltmeye çalışır. Ve sadece böylece kendi
hayatının amacına ulaşır.
KÜLTÜR’ÜN BELİRTİLERİ
Gerçek Kültür’ü veya Kültür’e ait olan herhangi bir şeyi,
kültürsüzlükten ve kültürsüz şeylerden nasıl ayırt edebiliriz?
Cevap – Kültür’ün belirtileri ile! Nedir o belirtiler? İşte bunlar:
Ruhsallık, isterseniz Tanrısallık, Ruhsal Işık – yani Ruhsal, Yüce,
Tanrısal hatta Sonsuz Sevgi, Bilgelik, Güzellik, Özgürlük, İyilik,
Temizlik ve Bir’lik veya Teklik! Bunlar herhangi bir geçici şekil,
isim, nedensellik, zaman ve mekandan üstündür. O yüzden Kültür’ün en
önemli belirtilerinden biri daha – Ölümsüzlüktür. Evrende fiziğe
göre her şey Entropi Kanununa bağlıdır. Buna göre Dünyada ve Evrende
olan her şey zaman içinde tüm enerjileri tüketir, sıfırlar ve yok
olur. Kültür ve Kültüre ait olan her şey Negentropi Kanunu’na
bağlıdır. Yani zamandan, herhangi bir nedenden, dış etkiden ve
güçten, darbeden etkilenmez, kendini, kendi Ruhsal Öz’ünü korur ve
böylece ölümsüz olur.
Uygarlık ve uygarlığa ait olan her şey geçicidir, zamana, mekana,
nedenselliğe, kendi şekline ve ismine bağlıdır; herhangi bir içsel
veya dış darbeden etkilenir ve zaman içinde entropi nedenleriyle yok
olur. Örneğin, Leonardo’nun yaptığı ‘Mona Lisa’ tablosunun maddi
şekli ve zamandan etkilenen diğer tarafları zaman içinde bozulup
silinerek yok olabilir. Ama Mona Lisa’nın Yüce, Ruhsal, Tanrısal
Güzellik, Bilgelik, Sevgi Işığı taşıyan İmajı bu dünyada da, bu
evrende de sonsuza kadar kalacaktır, O ölümsüzdür. Nice uygarlıklar
bu dünyada kuruldu, yaşadı, kendi zirvesine ulaştı ve sonunda çöktü
ve silinip yok oldu. Onların çoğunun adları bile insanlığın
hafızasında kalmadı. Ama Kültür’e ait olan inanılmaz eski Vedalar,
çeşitli efsaneler ve mitler, hatta masallar, binlerce ve binlerce
yıllar yaşıyor ve yaşamaya devam edecek. Dünyadan geçen uygarlıklar
arasında bilindiği gibi Limurya, Atlantis, şimdiki Beşinci İnsanlık
ve bu beşinci ırkın tarihinde oluşan Hindistan’daki Mağurya
uygarlığı, Eski Mısır uygarlığı, Eski Çin uygarlığı, Eski Yunan
uygarlığı, Eski Mezopotamya uygarlığı gibi birçok başka uygarlıklar
da kendi yaşamını çoktan bitirmiştir. Ama onlara ait olan Kültür
şimdi de yaşıyor ve gelecekte de yaşayacak.
Böylece görüyoruz ki, Kültür taşıyan insan yani Kültürlü insan,
çeşitli uygarlık değerleri ile kendini süsleyen Rokfeller gibi biri
olamaz. Ama Buddha gibi, Sokrates gibi, İsa gibi, Leonardo gibi,
Beethoven gibi, Einstein gibi, Rabindranath Tagore gibi, Vivekananda
gibi birileri kendi Yüce Yüreklerinde ve geniş bilinçlerinde Yüksek
Ruhsallık, Güzellik, Bilgelik ve Sevgi Işığını taşıyanlar kesinlikle
bu Dünyanın en parlak Kültür Taşıyıcılarıdır. Ve sadece Yüreklerinde
böyle Yüce Ruhsal Işığı taşıyan insanlar kendi bilinçlerini de,
akıllarını da, duygularını da, hareketlerini de, eylemlerini de, tüm
kendi hayatlarını ve etraflarında olan her şeyi hatta bütün dünyayı
bu Yüce Kültür Işığı ile doldurur ve parlatırlar. Bu Yüce Gerçek
Kültürü taşıyan, içeren, buna sahip olan insan ilk önce kendi
egosunu, şahsiyetini aşmış olan insandır; kendini Ruh olarak idrak
eden insandır ve kendi Yüreğinde olduğu gibi başka insanların
Yüreğinde de Yüce, Canlı, Tanrısal Işığı gören ve O’na, O’nun
büyümesi, gelişmesi, incelmesi ve yücelmesi için seve seve hizmet
eden insandır. Ama kendini beden veya kişi olarak algılayan ve
başkalarına, insanlığa değil de kendi egosuna, şahsiyetine, aklına,
kendi bencil isteklerine hizmet eden bencil insan kendi Yüreğindeki
O Yüce Işığı söndürebilir ve böylece kendi ruhundan, Özben’inden,
Yüreğindeki Tanrısal Işık’tan kendini ayırır, uzaklaştırır ve
sonunda Kültürlü olmak yerine kültürsüz bir varlığa dönüşür.
Kültür’ün önemli belirtilerinden biri Evrensel Birlik duygusudur.
Advaita Vedanta - Teklik Felsefesine göre – “Her şey tek şeydir”.
Okyanusun tüm damlaları tek ve bütün bir okyanusu oluşturur. O
yüzden her damla tüm okyanus ile birdir. Bunun gibi her insan tüm
insanlık ile, tüm Kozmos ile birdir ve bu ana fikirden ortaya çıkan
ilk temel Evrensel Ahlak Prensibi’dir. Her insanın içinde bütün
insanlık, hatta bütün evren vardır. Bu nedenle Kültürlü insan Barış,
İyilik ve Birlikten yanadır. Kültürlü insan Barış için, Kardeşlik
için, Birlik için çaba gösterir. Çünkü Kültürlü insan bilir ki, o ve
Kozmik hayatta olan her şey onunla Birdir ve Tektir. Bu nedenle kime
zarar vermeyi isterse istesin veya kime zarar verirse versin, o ilk
önce kendine zarar vermiş olur. Ama eğer insan en az kendini sevdiği
kadar başkalarını da seviyorsa, tüm insanlığı, tüm Dünyayı, tüm
Evreni seviyorsa ve onları kendi ile bir görüyorsa ve hissediyorsa
ve onların Ruhsallaşması, Güzelleşmesi ve Yücelmesi için hizmet
ediyorsa, o insan Barış için ve Birlik için, Kardeşlik için ve Ahenk
için ve sonunda Kozmik Evren için hizmet etmektedir. İşte o zaman o
insan Gerçek Kendine hizmet etmektedir. Çünkü tüm hayatı kendi
hayatı ile bir sayar. Tüm Kozmik Hayatı kendi hayatı ile aynı sever
ve onun gelişmesine hizmet eder. İşte böyle insan Gerçek bir Kültür
Taşıyıcısıdır. Onun Yüreği tüm Dünyayı aydınlatan Kültür Kaynağıdır.
İNSAN HAYATINDA KÜLTÜR’ÜN ROLÜ
Bugünkü Çağdaş Dünyada, global, toplumsal, politik, ekonomik,
ekolojik problemlerle sarsılan, dengesini kaybeden ve çılgınca
karanlığa gömülen Dünyada, onu bu durumdan kurtaracak şey Işıktan
başka ne olabilir ki! Maddiyat, ruhsuzluk, mekanik bilinç ve akıl,
çirkinlik, cehalet, nefret, öfke, terör ve savaşlar dolu dünyanın en
büyük ihtiyacı Barış, Sevgi, Temizlik, Güzellik, Ruhsallık,
Bilgelik, Ahenk ve Birlik değil midir? Güce karşı güç, silahlara
karşı daha da etkili silahlar, yeni teknolojiye karşı daha da üstün
teknoloji, bombalara karşı daha güçlü bombalarla bu dünya
kurtarılamaz. Barış, Huzur ve Mutluluk sağlanamaz. İlk önce insanın,
Yüreğindeki, içindeki huzursuzluğu, saldırganlığı, öfkeyi,
çirkinlikleri ve karanlıkları yani tüm kültürsüzlükleri yenmesi
gerekir. O zaman dünyada bir insan diğer insanlara anlayış
gösterebilir, sevgi ve saygı gösterebilir, iyilik yapabilir ve
sonunda dünyada Barış, Huzur ve Kültür zafer kazanabilir. Yani
karanlık, çirkinlik ve kültürsüzlüğe karşı Kültür içeren Güzelliği,
Bilgeliği ve Sevgiyi ortaya çıkarmak gerekir. Kültür Işığı ile
insanın Yüreği de, bilinci de, aklı da, duyguları da aydınlanabilir.
Ve böylece dünyada nefret yerine Sevgi, çirkinlik yerine Güzellik,
cehalet yerine Bilgelik ve karanlık yerine Yeni ve Işık dolu Altın
Çağ inşa edilebilir. Böylece çok aydın görüyoruz ki, insanın ve
toplumun hayatında, Kültür’ün Yeri ve Değeri son derecede yüksek
önem taşır. Kültür ile Barış sağlamak, Kültür ile yani Güzellik,
Gerçek Bilgi ve her şeyi dolduran Ruhsallık ile insanın içindeki,
Bilincindeki ve Aklındaki karanlık vahşilikleri yenmek mümkündür.
İnsan kendini sevdiği gibi, tüm insanları kendi kardeşleri gibi
sevmelidir. Ve en içten ve samimi şekilde tüm insanlıkla ve herhangi
bir insanla işbirliği yapmaya açık olmalıdır. İşte Kültür’ün
getirdiği nimetler ve değerler budur! Kültürsüz uygarlık insanlığın
mezar taşına dönüşür. Doktorun elindeki bir lazer ışığı ile körleşmiş
gözü ameliyat edip insanı aydınlatmak mümkündür, ama bencil,
saldırgan bir vahşinin elinde o lazer ışığı binlerce insanı yok
edebilecek silaha dönüşebiliyor. O yüzden insanın kendi içinde
silahsızlaşması, barışçı ve dengeli olması gerekir. Yani içindeki
tüm vahşiliklerden ve çirkinliklerden, karanlık ve dengesizliklerden
arınması gerekir. Ancak o zaman kendini arındıran, Gerçeği arayan,
Ruhsallaşan, Kültürlüleşen insan kendini de, ailesini de, ülkesini
de, Dünyayı da kurtarabilir.
Profesör Nicholas Roerich, Kültür oluşmasında böyle basamaklar
olduğunu belirtmiştir:
1.
Cehalet
2.
Uygarlık
3.
Eğitimlilik
4.
Entelekt
5.
Ruhsal
İnceleşme
6.
Sentezleştirme Yeteneği
7. Ve
ancak tüm bunlardan sonra, Kültürlülük
Böylece görüyoruz ki, Kültür hayatta en değerli şeydir. Ve Kültür
olan yerde, cehalet gibi diğer geride kalmış şeyler olmamalı.
Kültürlü insan ve Kültürlü toplum, etrafında gördüğü doğaya ve doğal
Güzelliklere, doğanın dengesine ve ekolojisine zarar vermez. Bunun
aksine onları korur ve geliştirmeye çalışır. Ama görüyoruz ki, insan
kültürsüzlüğünden ve cehaletinden sadece etrafımızdaki doğa değil,
bütün Dünya gezegeni dengesini kaybetmiş hale gelmiştir. Global
ısınma gibi, iklimlerin dengesizliği gibi, yeniden çıkan çeşitli
hastalıklar gibi, ekonomik ve politik krizler gibi, saldırganlık,
terör ve savaşlar gibi durumlar azalmıyor. Ve bunun nedeni insanlara
Kültür yerine verilen anti-kültürdür. Güzellik yerine çirkinliği
estetize etmeye çalışan, ruhsallık yerine akıl ve mantığı
güçlendirmeye çalışan, özgürlük yerine çeşitli engeller koyanlar
asla Kültürden yana değildir. Bu nedenle Kültür Ekolojisi
problemleri, dünyanın en büyük ruhsal yaraları gibi kan döküyor.
İşte bunları iyileştirecek insanlara, kahramanlara, Ruhsallığa ve
Yüce Kültür’e sahip olanlara bu Dünyanın şimdi ihtiyacı vardır.
Sadece Yüce Kültür Işığı taşıyanlar tüm bu Kültür Ekolojisi
problemlerini çözüp, yaraları sarabilir, iyileştirebilir ve
insanlığa Barış, Huzur, İyilik ve Mutluluk getirebilir.
Sayfa Başı
|